Znalezienie dystrybucji Linuksa, która przypadnie Ci do gustu, nie jest łatwe, ale wielu użytkowników rezygnuje z poszukiwań po wypróbowaniu Linux Mint. W rzeczywistości wielu zaawansowanych użytkowników zaleca tym, którzy nigdy nie mieli styczności z Linuksem, aby zaczęli od tego popularnego systemu operacyjnego opartego na Ubuntu.
Ubuntu jest dość ciężkie. Minimalnie 5GB. Ale będzie chodzić strasznie powoli ze względu na USB. Pełna instalacja da Ci system operacyjny tak, jakbyś zainstalował go na dysku.
Chodźmy do Oficjalna strona internetowa i pobierz obraz ISO systemu operacyjnego. Do wyboru mamy pobranie go bezpośrednio z sieci lub użycie klienta do pobierania plików torrent. Osobiście łatwiej mi to zrobić używając jednego z wielu lusterka oferowane przez internet.
To właśnie ten obraz ISO będzie podstawą do utworzenia bootowalnego pendrive.
Następnie musimy utworzyć bootowalny USB. Dostępnych jest wiele narzędzi dla każdego systemu operacyjnego, ale polecam korzystanie z UNetbootin, ponieważ jest darmowy i dostępny dla systemów Linux, Mac i Windows.
Jeśli nie mamy go zainstalowanego, instalujemy go. W Linuksie możemy to zrobić za pomocą polecenia „sudo apt install unetbootin” bez cudzysłowów.
Wybieramy dysk, na którym zostanie utworzone bootowalne USB. Na następnym ekranie możemy wybrać, czy chcemy zainstalować oprogramowanie innych firm, takie jak flash, MP3, ETC. Zwykle go instaluję.
W kolejnym kroku wybierzemy sposób instalacji. Więcej, skąd możemy tworzyć partycje, takie jak root, personal i swap. Teraz instalacja rozpocznie się naprawdę.
GRUB zainstaluj na /dev/sdb (bez cyferki). Lub na czas instalacji dla bezpieczeństwa odepnij wszystkie dyski i zastosuj domyślne ustawienia instalatora: krok 6.
Wybieramy układ naszej klawiatury. W przypadku hiszpańskiego hiszpańskiego musimy tylko wybrać «hiszpański», ale możemy się upewnić, klikając «Wykryj układ klawiatury», co poprosi nas o naciśnięcie kilku klawiszy i skonfiguruje go automatycznie.
Tworzymy nasze konto użytkownika. Teraz musimy poczekać na instalację. Teraz instalacja rozpocznie się naprawdę.
Instalacja rozpocznie się naprawdę. Teraz musimy poczekać na instalację. Minimalnie 5GB. Ale będzie chodzić strasznie powoli ze względu na USB.
Pod koniec procedury wyświetlane jest powiadomienie o pomyślnym zakończeniu procedury. Proces jest zakończony, pendrive jest gotów do użytku.
Właśnie to jest NA. Jak odepniesz wszystkie dyski i zostanie tylko pendrive, to instalator wybierze go jako jedyne miejsce na system.
Możesz wybrać opcję automatycznej instalacji lub podział ręczny. W tym drugim wystarczy, że zrobisz 2 partycje *zależy ile masz RAM.
Pamiętaj: Jeśli posiadacie jedną z pierwszych trzech opcji, można od razu przejść do etapu instalacji. W przeciwnym razie przystąpimy do wydzielenia miejsca z partycji C, na którym zainstalujemy Ubuntu.
To najważniejszy krok. Dokładnie przyglądamy się, jaki dysk wybieramy i wybieramy pendrive docelowy. Zwykle jest to / dev / sdb lub sdc. Usuwamy partycje prawym przyciskiem i wybierając «Usuń». Następnie dodajemy do niej partycję i wybieramy „Wyczyść”.
Od kroku 5 do 8 możemy to również zrobić za pomocą narzędzia dyskowego Ubuntu, z którego również utworzylibyśmy partycje.
Wybieramy rodzaj instalacji. Wybieramy docelowy USB. W moim przypadku „sdd” nie ma nic. Wybieramy partycję z napisem „Wolne miejsce” i klikamy (+).
Party cja FAT32 dla folderu / home. Partycja EXT4 dla systemu operacyjnego (/). Najbardziej zalecane byłoby 5 GB. Partycja wymiany, coś, co możemy pominąć, jeśli nasz komputer ma wystarczającą ilość pamięci RAM.
Na dole na urządzeniu startowym wybieramy nasze USB. UWAŻAJ NA TO: GRUB może się zmienić, a główny system może przestać się uruchamiaćr.
Skupimy się na opisie instalacji dla komputerów wyposażonych w UEFI, a nie BIOS, opcji najczęściej obecnie spotykanej w nowych komputerach. Jednak większość ustawień podczas instalacji dla obydwu rozwiązań się pokrywa. Gdzie to będzie konieczne, wskażę na różnice.
Aby sprawdzić, czy nasz komputer używa UEFI, naciskamy kombinację klawiszy Win + R (Win - klawisz z logo Windows zaraz obok lewego klawisza Ctrl). W polu okienka, które się ukaże, wpisujemy msinfo32 i klikamy OK. Wyświetlą się informacje o systemie, gdzie możemy zobaczyć jak na poniższej grafice Tryb systemu BIOS, w naszym przykładzie właśnie UEFI.
Party cjonowanie to podział przestrzeni dysku na mniejsze użyteczne fragmenty, na których możemy posiadać różne systemy plików, czy jak w naszym przypadku różne systemy operacyjne.
Na początek zalecam zrobienie kopii bezpieczeństwa na innym nośniku Waszych najważniejszych plików. Warto przeczytać dokładnie opisaną procedurę, nawet kilkukrotnie i postępować powoli, żeby uniknąć ewentualnych pomyłek.
Zaczynamy od uruchomienia menadżera dysków systemu Windows 10. W menu start wpisujemy słowo partycje, a system powinien wskazać nam program jak na grafice poniżej. Inną opcją jest naciśnięcie skrótu klawiszy Win + R, a następnie wpisanie w polu okienka, które się ukaże diskmgmt.msc, a następnie klikamy Ok.
Klikamy na partycję C w dolnej części programu prawym przyciskiem, a z menu wybieramy opcję Zmniejsz wolumin. W polu, które się ukaże, wpisujemy w pozycji Wprowadź ilość miejsca do zmniejszenia, w megabajtach 32768, czyli 32 GB (1 GB = 1024 MB). Taką ilość wybrałem dla naszego przykładu.
Z ilości tej część zajmie również specjalna partycja wymiany SWAP (w naszym przykładzie będzie to 4 GB), co jeszcze bardziej zmniejszy ilość dostępnego dla systemu a tym samym dla użytkownika miejsca na dysku. Następnie klikamy Zmniejsz i po chwili zobaczymy (czasem ten proces może zająć więcej czasu), że nowa przestrzeń, na razie jeszcze nie partycja, została wydzielona z Waszej partycji C.
Następnie uruchamiamy komputer ponownie za pomocą naszego pendrive'a z poprzedniego wpisu i wybieramy tym razem opcję Install Ubuntu. Po chwili zobaczymy ekran powitalny naszej instalacji. W zależności czy wasz komputer używa BIOS, czy jego następcy UEFI, możecie zobaczyć jeden z dwóch poniższych ekranów.
Z menu po lewej stronie ustawiamy za pomocą myszki bądź też klawiatury język instalacji na Polski. Następnie klikamy Zainstaluj Ubuntu, a w drugim przypadku Naprzód.
Wybieramy następnie układ klawiatury, w polu na dole można przetestować czy wprowadzane znaki wyświetlane są poprawnie. Ja pozostawiłem domyślne ustawienia. Klikamy Naprzód.
Na kolejnym ekranie wybieramy ustawienia aktualizacji podczas instalacji oraz instalacji dodatkowego oprogramowania. Polecam zaznaczenie opcji Install third-party software, dzięki czemu zainstalowane zostaną objęte licencjami zewnętrzne kodeki audio i wideo oraz różne sterowniki, które nie należą co prawda do oprogramowania open source, ale mogą zapobiec ewentualnym niekompatybilnościom sprzętu komputera oraz pomogą w odtwarzaniu niektórych plików multimedialnych. Klikamy Naprzód.
Na kolejnym ekranie wybieramy rodzaj instalacji. Możemy tu zaryzykować i zaznaczyć opcję Instalacja Ubuntu obok Windows 10, powinna ona automatyczne wykryć stworzone przez nas w poprzednim paragrafie miejsce i zainstalować Ubuntu w poprawny sposób jednak bez partycji SWAP.
Ponieważ jednak chcemy ją stworzyć, a także dla osób, które wybrały inny rodzaj nośnika do instalacji i pominęły poprzedni paragraf, wybierzemy opcję zaawansowanego podziału na partycje, czyli Użycie innego rozwiązania. Klikamy Naprzód.
Party cja SWAP służy systemowi operacyjnemu jako pewien bufor, gdy zapełni się dostępna pamięć RAM komputera. W przypadku jej braku system stworzy pewien plik wymiany, który zastąpi mu SWAP, jednak stanie się to kosztem przestrzeni dla użytkownika. Zawsze więc lepiej samemu stworzyć dla niego taką dedykowaną partycję.
Jej wielkość powinna mniej więcej odpowiadać wielkości zainstalowanej w komputerze ilości pamięci RAM. W naszym przykładzie będzie to, jak już wspomniałem 4 GB.
Dyski w Linuksie oznaczane są jako urządzenia o symbolu sdxy, gdzie x to kolejne litery alfabetu oznaczające poszczególne dyski komputera, a y to kolejna liczba określająca poszczególne partycje na tym dysku.
Jeśli instalujesz Linuksa jako jedyny system na czystym dysku i posiadamy komputer z UEFI, potrzebna będzie dodatkowo partycja EFI o wielkości 500 MB. Wybieramy dostępną przestrzeń następnie przycisk + (plus), ustawiamy rozmiar na 500 MB, rodzaj partycji na Podstawowa, lokalizację na Początek przestrzeni, a Użyj jako na Partycja systemowa EFI (ESP). Klikamy OK.
Jeśli chodzi o wybór rodzaju partycji, to BIOS jest ograniczony do 4 podstawowych partycji na jednym dysku. Warto o tym pamiętać i dla komputera z BIOS wybrać (jeśli znajdują się już na dysku inne partycje na przykład z Windows 10) dla nowo tworzonych partycji rodzaj Logiczna.
Najpierw stworzymy przestrzeń wymiany (czyli naszą partycję SWAP). Rozmiar ustawiamy na 4096 MB (4 GB), rodzaj partycji ustawiamy na Podstawowa, lokalizację na Koniec przestrzeni, użyj jako na przestrzeń wymiany. Klikamy OK.
Następnie tworzymy główną partycję, na której znajdą się wszystkie pliki naszego nowego systemu. Znów wybieramy dostępną przestrzeń, klikamy +, tym razem nie zmieniamy rozmiaru, gdyż chcemy wykorzystać całą pozostałą przestrzeń. Rodzaj partycji ustawiamy jak poprzednio na Podstawowa, lokalizację na Początek przestrzeni, system plików, czyli użyj jako, ustawiamy na System plików ext4 z księgowaniem a punkt montowania na /. Klikamy OK.
Na dole znajduje się niewielkie menu, z którego musimy wybrać dysk, na którym zostanie zainstalowany program rozruchowy Grub. Za jego pomocą będzie możliwy wybór systemu, z którego uruchamiany będzie komputer.
W menu tym możemy zobaczyć nazwę dysku lub pamięci co dodatkowo może nas naprowadzić na prawidłowy wybór miejsca instalacji. W naszym przykładzie ustawiamy to pole na /dev/sda.
Jeśli natomiast użyjemy osobnego dysku lub pamięci USB, to musimy je tutaj wskazać. Będziemy wtedy jednak musieli tak jak w przypadku naszego pendrive'a z wersją Live Ubuntu wskazywać podczas startu systemu, z którego nośnika ma uruchomić się system operacyjny.
W przypadku osobnego dysku bądź pamięci USB (ale nie w przypadku osobnej partycji), które przeznaczone są do instalacji, najpierw klikając zaznaczamy je, a następnie klikamy przycisk Nowa tablica partycji. Zostaniemy ostrzeżeni, że wszystko zostanie z nich usunięte. Klikamy Naprzód.
W przypadku osobnej partycji, na której chcemy zainstalować Ubuntu, zaznaczamy ją kliknięciem (partycję z numerem na końcu, a nie cały dysk!), a następnie naciskamy przycisk - (minus) pod oknem wyboru, co usunie ją z dysku i stworzy dostępną przestrzeń do dalszych działań.
Gdy już znajdziemy odpowiedni dysk, pamięć USB bądź partycję, na których chcemy zainstalować Ubuntu, zaznaczamy kliknięciem dostępna przestrzeń, która w naszym przykładzie powstała poprzez zmniejszenie partycji Windows 10 w poprzednim paragrafie, bądź też przez usunięcie poprzednich partycji jak opisano powyżej.
Następnie klikamy przycisk + pod oknem wyboru, aby stworzyć nową partycję. Po tej operacji widok naszych partycji przedstawiać się powinien następująco: Klikamy Zainstaluj. A następnie potwierdzamy nasze zmiany i klikamy Naprzód.
Na kolejnym ekranie wybieramy naszą strefę czasową i klikamy Naprzód. Następnie ustawiamy tożsamość użytkownika. Wypełniamy wszystkie pola według własnego uznania, zapamiętując oczywiście hasło. Jeśli chcemy logować się automatycznie, bez pytania o hasło zaznaczamy opcję Automatyczne logowanie. Klikamy Naprzód.
Teraz czeka nas od około 20 do nawet 40 minut oczekiwania na zainstalowanie systemu. Zależeć to będzie od szybkości komputera oraz szybkości pobierania dodatkowych aktualizacji z internetu.
Na koniec instalacji restartujemy komputer, klikając w Uruchom ponownie komputer. Podczas ponownego uruchamiania musimy wybrać dysk lub pamięć USB, na której zainstalowaliśmy podczas partycjonowania program rozruchowy Grub. Wtedy powinniśmy zobaczyć poniższy ekran, domyślnie start systemu jest ustawiony na Ubuntu.
Po chwili zobaczymy ekran logowania naszego świeżo zainstalowanego systemu. Po zalogowaniu się przywita Was ekran powitalny. Jeśli wszystko przebiegło pomyślnie, posiadacie teraz zainstalowany na dysku, w polskiej wersji językowej oraz z możliwością zachowania wprowadzonych zmian system Linux.
Sesje na żywo nie wykorzystują w pełni zasobów komputera. Nawet jeśli na początku wybierzesz opcję użycia pamięci RAM, to nie to samo. Pełna instalacja da Ci system operacyjny tak, jakbyś zainstalował go na dysku twardym .
To powiedziawszy, pierwszym krokiem, który bym podjął, aby uniknąć niektórych z tych problemów, jest odmontowanie dysku twardego za pomocą Nautilusa. Pendrive do instalacji systemu operacyjnego. Pendrive do tworzenia Live USB.
Pewnych problemów podczas instalacji mogą nastręczyć ustawienia UEFI dotyczące Secure boot, które być może trzeba będzie ustawić na Disable, a także trybu pracy UEFI, który trzeba będzie ustawić na Legacy BIOS. W razie problemów będziecie mieć pendrive z LIVE Ubuntu, dzięki któremu możecie poszukać w internecie rozwiązań ewentualnych problemów.
Żeby zainstalować Ubuntu na dysku, potrzebujemy przygotowanego ostatnio pendrive'a oraz jednej z wymienionych poniżej opcji: Osobnego wbudowanego w komputer lub też zewnętrznego podłączonego pod USB dysku twardego. Drugiego pendive'a, tym razem o dużo większej pojemności minimum 16 GB a najlepiej przynajmniej 32 GB.
Uruchomić serwer z właśnie utworzonego bootowalnego pendriva, w systemach z płytami głównymi firmy Supermicro może zostać to łatwo przeprowadzone za pośrednictwem klawisza „F11“ i wybranie w pojawiającym się menu pendriva.
| Cel | Przykładowa konfiguracja z opisu |
|---|---|
| /home | FAT32 dla folderu / home |
| System | EXT4 dla systemu operacyjnego (/) |
| Rozmiar systemu | Najbardziej zalecane byłoby 5 GB |
| SWAP | Party cja wymiany; można pominąć, jeśli RAM wystarczy |
| SWAP (wariant instalatora) | 4096 MB (4 GB) „użyj jako przestrzeń wymiany” |
| EFI (dla UEFI) | 500 MB „Party cja systemowa EFI (ESP)” |
| Główna partycja | ext4, punkt montowania: / |

Pamiętaj: Działa to dobrze do testów lub jako narzędzie do odzyskiwania danych, które zachowuje zmiany, ale wydajność nie jest tak dobra, jak byśmy tego oczekiwali. Co więcej, nie wszystko aktualizuje się poprawnie, ponieważ konfiguracja nie jest taka sama jak w przypadku pełnej instalacji.
Jeśli testowany system przypadł Ci do gustu i chcielibyście zainstalować system na dysku, żeby swobodnie i bez opisanych poprzednio wad korzystać z niego na co dzień nawet równolegle z posiadanym systemem Windows 10, to zapraszam do dalszej lektury.
tags: #jak #zainstalowac #linux #ububnt #z #pendrive
About the author