Repozytorium Ubuntu Bionic i plik sources.list

Repozytorium Ubuntu Bionic i plik sources.list

Ten post dedykujemy osobom, które dopiero zaczynają przygodę z dystrybucją, a zwłaszcza ze światem GNU/Linux.

Dzisiaj omówimy jeden z najważniejszych plików w Linuksie, a konkretnie plik sources.list .

Działanie dystrybucji Gnu / Linux jest proste, z jednej strony mamy komponenty systemu operacyjnego az drugiej bezpieczne połączenie z serwerem, na którym system operacyjny zaopatrzony jest w programy, pakiety i aktualizacje.

Ubuntu oferuje szereg serwerów i aplikacji, które pozwalają nam aktualizować i zabezpieczać nasz system operacyjny, a także usprawniać interakcję i korzystanie z aktualizacji.

Ważne: Niewłaściwa edycja lub usunięcie informacji może spowodować niestabilność systemu operacyjnego, a nawet uniemożliwić jego działanie.

Dobrym zabezpieczeniem jest otwarcie pliku za pomocą edytor tekstu, skopiuj informacje i wklej je do innego pliku.

Poproszą nas o hasło, a po jego potwierdzeniu otworzy się nano ekran z tekstem pliku.

Można wybrać inne edytory tekstu, ale nano jest szeroko stosowany i działa bezpośrednio z terminala.

Pierwsze wiersze zawierające słowo „cd-rom” odnoszą się do płyty instalacyjnej; zawsze zaczynają się od „ deb cdrom: ”, nawet jeśli instalacja została przeprowadzona przez sieć lub z dysku USB.

Wiersze rozpoczynające się znakiem ## (chociaż pojedynczy symbol hash powinien wystarczyć) to wiersze w komentarzach, które albo zawierają tekst objaśniający kolejne repozytorium, albo są repozytoriami, do których nie chcemy, aby nasz system operacyjny miał dostęp.

Są chwile, kiedy repozytorium jest tymczasowo uszkodzone lub nie chcemy, aby wersja programu z tego repozytorium była instalowana, wtedy najlepszą opcją jest umieszczenie tego znaku na początku linii repozytorium i przestaniemy mieć problemy.

Jedynym środkiem ostrożności, jaki należy podjąć w przypadku tego pliku, jest próba użycia repozytoriów tej samej wersji - czyli wersji zwierzęcia, które jest maskotką bieżącej wersji Ubuntu.

Jeśli przeczytałeś cały samouczek, zobaczysz, że jest prosty, przynajmniej spróbuj zobaczyć plik.

Wartość.

Ubuntu’s package repositories are organized by release (codename) and components.

Using the official repository lines ensures your Ubuntu system pulls updates, security patches and software from the proper archives.

First, back up your current sources list. This protects your current setup.

Next, use your favorite editor to open the sources file.

On Ubuntu 24.04 and newer versions, the repository configuration is no longer stored in the traditional /etc/apt/sources.list file.

Next, replace the contents of the file with the appropriate lines from the tables below (matching your Ubuntu codename).

Ubuntu LTS releases come with 5 years of standard support, and each version has its own codename (for example, 24.04 is called “Noble Numbat”).

(These lines will be valid after 26.04 is released.

The deb-src lines are commented out by default.

Non-LTS Ubuntu releases (published every six months) are supported for 9 months only.

Each repository entry uses the Ubuntu codename as the “suite” (such as quokka, plucky, oracular, etc.), so make sure it matches your installed Ubuntu version.

As Veeble points out, unsupported (EOL) releases must use old-releases.ubuntu.com.

At Veeble, our Ubuntu VPS plans are designed for reliability and performance.

They run on powerful hardware with 1Gbps bandwidth, backed by 24/7 expert support for any server or repository configuration needs.

Whether it’s a production server or a development setup, you get full control and high uptime.

Repozytorium (łac. repositorium) - miejsce uporządkowanego przechowywania dokumentów, z których wszystkie przeznaczone są do udostępniania.

Magazyn główny, centralny, zaprojektowany jednak w taki sposób, aby dostęp do wszystkich jego zasobów był równie łatwy.

Niegdyś szafa na księgi i akta urzędowe.

Dziś termin stosowany również w odniesieniu do najrozmaitszych zasobów cyfrowych (baz danych, zbioru pakietów czy kodów źródłowych), np.

W jaki sposób odnosi się to do Ubuntu?

Liczba dostępnych programów dla Ubuntu jest już spora i ciągle się zwiększa.

Programy, które trafiają do domyślnych repozytoriów, w których są przetrzymywane i skąd są udostępniane, są solidnie testowane i budowane pod kątem konkretnego wydania.

Domyślne repozytoria w Ubuntu podzielona są na cztery kategorie/gałęzie.

Czynnikami, mającymi wpływ na podział, są poziom wsparcia zaoferowany przez Ubuntu oraz to, czy dany projekt jest zgodny z filozofią Ubuntu.

Podczas instalacji systemu nie wszystkie repozytoria są włączone.

Jak już wcześniej wspomniałem, jest to związane z filozofią Ubuntu.

Pliki, które znajdują się na nośniku instalacyjnym i przenoszone są na nasz komputer, domyślnie pochodzą jedynie z gałęzi main oraz restricted.

Dodatkowo, włączone są również repozytoria niezależne, udostępnione przez zewnętrznych deweloperów (extras).

Oprócz nich, przydatne są również repozytoria partnerskie, w których to Canonical przetrzymuje oprogramowanie udostępnione przez swoich partnerów.

Repozytoria partnerskie są domyślnie wyłączone i trzeba je odblokować.

Jak już wcześniej napisałem, w repozytoriach Ubuntu znajdują się programy, które są specjalnie przygotowane i przetestowane dla konkretnego wydania w taki sposób, aby system działał bezpiecznie i stabilnie.

Często, oznacza to, że dana aplikacja niekoniecznie jest w swoim najnowszym wydaniu.

W Ubuntu, udostępniona jest możliwość aktualizacji programów do wydań, które zostały zaproponowane, ale jeszcze nie w pełni przygotowane i/lub przetestowane.

Jest to oczywiście opcjonalne rozwiązanie, zalecane raczej osobom, które aż tak bardzo nie przykuwają uwagi do bezpieczeństwa i stabilności systemu.

2. Główny serwer z repozytoriami vs. Repozytoria zaraz po instalacji ustawione są tak, że zawarte w nich pakiety pobierane są bezpośrednio z głównego serwera.

Liczba użytkowników Ubuntu ciągle rośnie.

Ich napór podczas pobierania danych oraz lokalizacja głównego serwera, może mieć negatywny wpływ na czas, jaki nasz komputer potrzebuje na nawiązanie połączenia i pobranie potrzebnych plików.

Dlatego też, aby zniwelować ten czas, na całym świecie powstają serwery lustrzane, z których można pobierać te same pliki, które znajdują się na głównym serwerze.

3. Pomimo ogromnej ilości oprogramownia dostępnego w domyślnych repozytoriach, jest możliwość, że brakuje w nich akurat szukanego przez nas programu.

Powodów ku temu może być kilka.

Jednym z częstszych jest niezgodność z filozofią Ubuntu.

Inny powód, to brak najnowszych wydań programów.

Gdy dane wydanie Ubuntu jest jeszcze w fazie testów, domyślne repozytoria - dla danego wydania - zostają zamrożone i znajdujące się w nich pakiety nie ulegają już zmianie.

Gdy wydanie ujrzy światło dzienne, często jedyne co jest aktualizowane, to poprawki stabilności i bezpieczeństwa dla danego programu.

Ubuntu umożliwia i udostępnia miejsce, gdzie każdy może utworzyć swoje własne repozytorium i udostępniać za jego pomocą oprogramowanie całej społeczności.

Miejsce, w którym repozytoria są przechowywane zwie się Launchpad.

Launchpad posiada rozbudowaną wyszukiwarkę - informacje możemy wyszukać po nazwie archiwum, bądź nazwie pakietu.

Duże firmy, mające spory udział w rynku oprogramowania, zazwyczaj nie korzystają do udostępniania własnego oprogramowania z serwerów pochodzenia trzeciego - wykorzystują raczej własne serwery, na których mają większą kontrolę.

UWAGA: Wykorzystywanie dodatkowych repozytoriów nie jest w żaden sposób wymagane.

Używanie dodatkowych repozytoriów może znacząco wpłynąć na stabilność systemu.

Często, kilka programów współdzieli ze sobą pewne biblioteki, które są wymagane do ich poprawnego działania - tworzą się tak zwane zależności.

Ubuntu dość dobrze radzi sobie z zarządzaniem oprogramowaniem oraz zależnościami.

Aczkolwiek może się zdarzyć, że zaktualizowanie zależności jednego programu, może spowodować, że inne przestaną odpowiadać i/lub nie będą działały tak, jak powinny.

Pamiętaj, wykorzystaj tylko te repozytoria, które są Ci niezbędne do pracy na komputerze i/lub do jego skonfigurowania.

4. Poniżej znajduje się lista dodatkowych, przydatnych archiwów zawierających oprogramowanie, które z wielu powodów nie mogło trafić do oficjalnych źródeł.

Znajdujące się w nich oprogramowanie, często ułatwia użytkownikowi konfigurację systemu i jego wyglądu.

UWAGA: Wykorzystywanie dodatkowych repozytoriów nie jest w żaden sposób wymagane.

Używanie dodatkowych repozytoriów może znacząco wpłynąć na stabilność systemu.

Często, kilka programów współdzieli ze sobą pewne biblioteki, które są wymagane do ich poprawnego działania - tworzą się tak zwane zależności.

Ubuntu dość dobrze radzi sobie z zarządzaniem oprogramowaniem oraz zależnościami.

Aczkolwiek może się zdarzyć, że zaktualizowanie zależności jednego programu, może spowodować, że inne przestaną odpowiadać i/lub nie będą działały tak, jak powinny.

Pamiętaj, wykorzystaj tylko te repozytoria, które są Ci niezbędne do pracy na komputerze i/lub do jego skonfigurowania.

Przykładowe informacje o gałęziach i źródłach

Obszar	Informacja
Źródło pakietów	official repository lines
Wersja Ubuntu	Ubuntu codename
Wsparcie LTS	5 years of standard support
Wsparcie non-LTS	9 months only
Stare wydania	old-releases.ubuntu.com

tags: #repozytorium #ubuntu #bionic

Popularne posty:

• INSTALACJA, KONFIGURACJA I ADMINISTRACJA: Windows 10 i Ubuntu 20.04 w INF.02
• Jak pobrać Linux Lite i przygotować USB/DVD do instalacji
• Instrukcja odczytu IPv4, DNS i bramy w Windows 7: zaawansowane ustawienia TCP/IP
• Linux Mint: jak wyłączyć uwierzytelnianie (hasło) i włączyć automatyczne logowanie — instrukcja krok po kroku
• Podstawy prawidłowej partycji dysku — co warto wiedzieć